Satish Raut : A Poet
झाली पहाट , उलटून गेली रात !
झाली पहाट , उलटून गेली रात ! तरी जग निद्राधीन , ह्या निरव प्रहरात ! नाही किलबिल पक्षांची या सर्द हवेत ! चलबिचल अधीर मनाची, ...
संधीकाल
संधीकालच्या प्रकाशातला हा नश्वरतेचा प्रवास ! फसवी निघाली पुसट प्रतिमा उरले गुढ आभास ! चंचल साऱ्या सावल्यांनी सोडून दिली साथ ! पुढे वाढून ठेवली आहे ...
सिंहगडाहून सूर्यदर्शन….
सिंहगडाहून सूर्यदर्शन…. दूर धूसर धुक्यात उमटले गिरीमालेचे तरंग ! शामल नभी कसे बहरले हे सुवर्ण केशरी रंग ! मज अभ्राचा शेला भासे , पहा चिरून ...
नाळ
घट्ट पाश तुटताना वेदना होई दोघां ! नाळ चीरत जाताना हृदयी पडती भेगा ! नाते राहते चिरंतन जरी दूर होती देह ! क्षणभंगुर ती वेदना ...
परतीची वाट
सुरू झाली परतीची वाट, सोडून पाऊलखुणा ! विसरून जा भुतकाळ तू , नको वळून पाहू पुन्हा ! जड होतील तुझी पाऊले, जडत्व येईल मना ! ...
Nature’s fury
Ohh lofty mountain , lean on me .. Let me cling to rise above all ! Let my soul be drenched… underneath your cascading waterfall ...
मैत्री
आपण बऱ्याचदा ऐकतो …निखळ मैत्री ! पण …मैत्री निखळ नसणं म्हणजे ती ओंगळ होत नाही ! ती पारदर्शीच का असावी ? याउलट ती खोल , ...
निश्चल…
खडा टाकला तरी.. ना उमटले तरंग, ना लागे थांग ! ‘कसे इतके हे निश्चल पाणी ?’ तू मला सांग ! कधीच उसळत नाही का या ...
महाकाय नृप
वडाच्या पारंब्यांवर पाण्याची धार ! जसा केसांत माळला मोत्यांचा सर ! गर्द पानांवरून ओघळे टपोरे मणी ! दाट जटांची कुणी बांधली वेणी ! जाड बुंध्याच्या ...









