By झाली पहाट , उलटून गेली रात !
तरी जग निद्राधीन , ह्या निरव प्रहरात !
नाही किलबिल पक्षांची या सर्द हवेत !
चलबिचल अधीर मनाची, शून्य रित्या कवेत !
बाहेर आलो अंगणी झोंबे बोचरा वात !
थिजले पाय माझे शाल भिजली दवात !
पडदा गडद रातीचा होऊ लागला धूसर !
नभी पुर्वेला अवतरली केशरी कलाकुसर !
‘ धावत जावे क्षितिजापार’ सणक भरली मनात !
पंख इच्छेचे अनिवार का नेईना मज क्षणात ?
फडफडले पंख पक्षांनी आता तडफडतो जीव !
काहीतरी करून बहाणा मी ओलांडतो शीव !
@सतीश ज्ञानदेव राऊत
